Andreas Schlüter

Co łączyło go z Gdańskiem i jak jest upamiętniony?

Nauki miał pobierać u gdańskiego rzeźbiarza Davida Christopha Sapobiusa (Wikipedia). Przypisywane Schlüterowi autorstwo gdańskich dekoracji pozostaje atrybucją, czyli wskazaniem domniemanego twórcy.

Jego imię nosi gdański tramwaj o numerze bocznym 1033, Pesa Swing 120NaG należąca do Gdańskich Autobusów i Tramwajów.

Jak przebiegała jego kariera?

Pracował na dworze Jana III Sobieskiego w Warszawie, gdzie współpracował z architektem Tylmanem z Gameren. W 1694 r. przeniósł się do Brandenburgii i rozpoczął nauczanie rzeźby w berlińskiej Akademie der Künste.

Podróżował do Holandii, Francji i Włoch, gdzie poznawał dzieła Michała Anioła, Berniniego oraz Borrominiego. Następnie kierował budową zamku berlińskiego i nadzorował jego przebudowę. Stanowiska utracił po problemach konstrukcyjnych wieży zamkowej oraz obsunięciu ziemi przy pałacu Freienwalde.

Do projektowania wrócił na prywatne zamówienia. W 1713 r. rozpoczął służbę u Piotra I Wielkiego i pracę nad Pałacem Letnim. Zmarł w Petersburgu w 1714 r. (Wikidata).

Jakie dzieła po sobie zostawił?

Bursztynowa Komnata znajdowała się pierwotnie w Charlottenburgu, a po śmierci artysty trafiła do Petersburga. Zrabowana podczas II wojny światowej i zaginiona, doczekała się rekonstrukcji.

W dekoracji berlińskiego Starego Arsenału, czyli Zeughausu, umieścił 22 zworniki przedstawiające głowy konających uczestników bitwy. Przy wykonaniu konnego pomnika Fryderyka Wilhelma zastosowano technikę Johanna Jacobiego, pozwalającą uzyskać całą rzeźbę z jednego odlewu.

W Polsce pozostawił między innymi epitafium Adama Konarskiego w katedrze we Fromborku oraz dekoracje tympanonów warszawskiego pałacu Krasińskich. Przedstawiają one zwycięstwo rzymskiego wodza Marka Waleriusza Messali Korwina nad Gallami.

Fot. James Steakley, CC BY 3.0, Wikimedia Commons